Βυζαντινά Μελωδήματα Μιχαήλ Τρίτος

Σεμινάριο με τον καθηγητή Γρηγόρη Στάθη

Τριήμερο σεμινάριο βυζαντινής μουσικολογίας και ψαλτικής τέχνης θα πραγματοποιηθεί στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από 31 Μαρτίου έως 2 Απριλίου. Στο σεμινάριο θα διδάξει ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ.Γρηγόρης Στάθης με θέμα: «Το στιχηραρικό γένος μελοποιίας».

Το συνέδριο απευθύνεται σε κάθε φιλόμουσο ενδιαφερόμενο, μουσικολόγους, ψάλτες και φοιτητές των μουσικών τμημάτων, που επιθυμούν να γνωρίσουν ένα από τα βασικά μουσικά γένη της βυζαντινής και μεταβυζαντινής μουσικής φιλολογίας. Το σεμινάριο θα πραγματοποιείται στο Φουαγιέ του τμήματος και ώρα 18:00 με 20:00.

Μετά το πέρας του σεμιναρίου τη Πέμπτη 2 Απριλίου και ώρα 20:15 θα ακολουθήσει τιμητική εκδήλωση και δεξίωση για τον επίσημο καλεσμένο του σεμιναρίου, καθηγητή Γρηγόρη Στάθη.

http://www.pemptousia.gr/2015/03/seminario-me-ton-kathigiti-grigori-stathi/

Κατανυκτικός Εσπερινός Δ' Κυριακής Νηστειών στον Ι.Ν.Α.Γεωργίου Κορδελιού

Βυζαντινά Μελωδήματα π. Παυλος Ιωσηφίδης

Απολυτίκιο Αγίας Σοφίας της Κλεισούρας (5 Μαΐου)

Βυζαντινά Μελωδήματα-Αριστογένης Ζαΐμης

ΚΥΡΙΑΚΗ Β ΝΗΣΤΕΙΩΝ ΗΧΟΣ ΠΛ Β (Θ.Στανίτσας, 1979)

Βυζαντινά Μελωδήματα-Περικλής Μαυρουδής

'' Οἴμοι! ὁ Ἀδάμ '' Ιδιόμελο Αίνων Κυριακή Τυρινής. Θ.Στανίτσας.

Α' Χαιρετισμοί στην Παναγία Πατριώτισσα στο Πεντάγωνο

Στον Ιερό Ναό της Παναγίας της Παντάνασσας στο Πεντάγωνο, εψάλλησαν την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου οι πρώτοι Χαιρετισμοί κατά την υποδοχή της μοναδικής σημειολογικής και συμβολικά εικόνας, της Παναγίας “Ίνα ώσιν εν” της Πατριώτισσας.

Την ημέρα που στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας οι δύο νέοι αρχηγοί της αεροπορίας και του Στρατού αναλάμβαναν τα καθήκοντά τους, η Στρατιωτική χορωδία του Πενταγώνου έψαλλε στην Αρχιστράτηγο Παναγία “Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια”.

Η Στρατιωτική Ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων εκπροσωπήθηκε από τον Υπαρχηγό ΓΕΕΘΑ Αντιναύαρχο κ.Αλέξανδρο Θεοδοσίου.

Η όλη υποδοχή της εικόνας εκτελέστηκε με διαταγές των ΥΠ.ΕΘ.Α κ.Πάνου Καμμένου και του ΑΓΕΕΘΑ κ.Μιχάλη Κωσταράκου.

Χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μοζαμβίκης (Πατριαρχείου Αλεξανδρείας) κ.Ιωάννης, ο Δ/ντης της Στρατιωτικής Δ/νσης Ιερέων του ΓΕΣ Συνταγματάρχης π.Νικόλαος Γουρδούπης και ο Αγιορείτης Αρχιμανδρίτης π.Γεώργιος Αλευράς.

Πλήθος κόσμου, ένστολοι και πολιτικό προσωπικό του ΥΕΘΑ, προσκύνησε την εικόνα της ενότητας και της πατρίδας. Επόμενος σταθμός της εικόνας ο Ιερός Ναός της Παναγίας της Σουμελά στον Δήμο Αχαρνών και Θρακομακεδόνων την Κυριακή της Ορθοδοξίας 1η Μαρτίου.

Επιμέλεια: Κωστούλας Βασίλης
Φωτογραφία: Μάριος Αρβανίτης
http://www.romfea.gr/diafora-ekklisiastika/30386-2015-02-28-11-59-34

Άνωθεν οι προφήτες

Ιερά Μονή Ξηροποτάμου Δανιηλαίοι
27 Σεπτεμβρίου 2014 / (π.η. 14 Σεπτεμβρίου 2014)

http://www.imkastorias.gr/index.php/enimerosi/multimedia

"Άξιον εστίν ως αληθώς" Θ.Στεργιόπουλος

Θεοδόσιος Στεργιόπουλος
Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Δημητρίου Χαλκίδος
Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2014.

http://www.imkastorias.gr/index.php/enimerosi/multimedia

Το πατριαρχικό ύφος ψαλσίματος

Ο πάνσεπτος Πατριαρχικός ναός είναι ο τηλαυγής λατρευτικός φάρος της Ορθοδόξου Εκκλησίας στον οποίο τηρείται με ακρίβεια η τυπική τάξη και παράδοση από τα χρόνια προ της Αλώσεως μέχρι σήμερα. Οι πατριαρχικοί χοροί όντας φορείς μια μακραίωνης παράδοσης διακράτησαν ότι παρέλαβαν από τους προκατόχους τους, μεταφέροντας στους συγχρόνους τους, όσα η πείρα των αιώνων δοκίμασε και καθιέρωσε. Με τον τρόπο αυτό διατηρείται διαδοχικά το πατριαρχικό ύφος που είναι άγραφο, απλό, μυστικοπαθές και μεταδίδεται με την ακοή. Με αυτές τις λίγες σκέψεις βλέπει κανείς με την φαντασία του και ακούει τις μεγάλες μορφές που εκόσμησαν τα πατριαρχικά αναλόγια όπως ήταν ο κλασσικός Πέτρος ο Πελοποννήσιος, ο «εκκλησιαστικός» Ιάκωβος ο Πρωτοψάλτης, οι μεγάλοι του 19οι αι. Γρηγόριος Πρωτοψάλτης ο μεταρρυθμιστής, ο Κωνσταντίνος Πρωτοψάλτης, ο Γεώργιος Βιολάκης και οι σύγχρονοι Κωνσταντίνος Πρίγγος και Θρασύβουλος Στανίτσας.

Τα πατριαρχικά αναλόγια αποτελούν μουσικοδιδασκαλείο τόσο για τους φτασμένους ψάλτες αλλά και για τον αρχάριο και τα μικρά παιδιά που κανοναρχούν και συναγωνίζονται το ένα το άλλο για το ποιός θα πεί το «Κέλευσον». Πράγματι στα παιδιά κρίνεται το μέλλον και η ελπίδα της συνέχειας αυτής της μεγάλης παράδοσης και η συμβολή τους στους πατριαρχικούς χορούς είναι μεγάλη. Ας σημειωθεί ότι ο νυν Άρχων Πρωτοψάλτης της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Λεωνίδας Αστέρης υπήρξε κανόναρχος του αείμνηστου Κωνσταντίνου Πρίγγου και απ αυτόν πήρε τα πρώτα ψαλτικά πατήματα. Καθένα από τα παιδιά είναι ένας μικρός ψάλτης και μια μεγάλη ελπίδα.

http://www.pemptousia.gr/2015/02/to-patriarchiko-ifos-psalsimatos/

Βυζαντινά Μελωδήματα-Φώτιος Τζανίδης

Την παγκόσμιον δόξαν Ιακώβου πρωτοψάλτου

Ψάλλει ο πρωτοψάλτης Δημήτριος Νεραντζής συνοδεία ισοκρατήματος.

Κουβανοί και Κολομβιανοί ψέλνουν στα αρχαία ελληνικά ύμνους της Ορθόδοξης Εκκλησίας στη Κούβα.

    


https://ierapostoli.wordpress.com/2015/02/09/cuba_orthodox_ellopia_krikeli/

http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2015/02/blog-post_919.html

Βυζαντινά μελωδήματα-π. Λάζαρος Καρανδρέας

Βυζαντινά Μελωδήματα-Μανώλης Δασκαλάκης

Η πρώτη σχολή βυζαντινής μουσικής στην Εκκλησία της Αλβανίας

Σημαντικό γεγονός για την λειτουργική αυτοτέλεια της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αλβανίας αποτελεί η Σχολή Βυζαντινής Μουσικής. Ποιμαντική μέριμνα του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ.κ. Αναστασίου ήταν η ίδρυση και λειτουργία της Σχολής με σκοπό τον καταρτισμό νέων ανθρώπων στο έργο του ψάλτου και την πλήρωση των θέσεων από κατηρτισμένους τεχνίτες της ψαλτικής που θα μεταδώσουν την τέχνη τους και σε άλλους. Η Σχολή λειτουργεί από τριετίας και έχει ήδη τους πρώτους αποφοίτους της. Σημειωθήτω ότι ο αλβανικός λαός φημίζεται για την καλλιφωνία του και την έφεσή του στη μουσική, στοιχεία που δίνουν προοπτική στο έργο της Σχολής.

Την Σχολή διευθύνει ο Θεόδωρος Πέτση, μαθητής των Γρηγορίου Αναστασίου και μακαριστού Λυκούργου Αγγελόπουλου. Στους διδάσκοντες είναι επίσης ο αρχιμ. Ιουστίνος Ανθιμιάδης, ο Στέφανος Ζούπα, ενώ διδάσκουν εκτάκτως ο π. Σπυρίδων Κοστόλη, ο Χαράλαμπος Τερζίου και Ιωάννης Μένη, μαθητές του Σπυρίδωνα Παυλάκη. Οι σπουδαστές της σχολής είναι ηλικίας από 18 έως 45 ετών και προέρχονται από διαφορετικές πόλεις της Αλβανίας. Η φοίτηση, διαμονή και διατροφή των σπουδαστών είναι δωρεάν και τα μαθήματα γίνονται 4 ώρες καθημερινά από Δευτέρα έως Παρασκευή. Η διδασκαλία διεξάγεται στο κτιριακό συγκρότημα «Θαβώρ» σε ειδυλιακή τοποθεσία των Τιράνων.

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας κ.κ. Αναστάσιος έχει τονίσει επανειλημμένα ότι πρέπει να αυξηθεί ο αριθμός των ψαλτών, όχι μόνο στα Τίρανα, αλλά και σε ολόκληρη την Αλβανία και να συγκροτηθούν χοροί ψαλτών, επειδή μια χορωδία συμβολίζει την φωνή του λαού και μέσω αυτής μπορούν οι πιστοί να αισθάνονται βαθύτερα τη Θεία Λειτουργία.

http://www.pemptousia.gr/2015/01/i-proti-scholi-vizantinis-mousikis-stin-ekklisia-tis-alvanias/

Βυζαντινά Μελωδήματα-Άγγελος Γκάγκος

Βυζαντινά Μελωδήματα-Νικόλαος Κολοβός

Μοναδική κινηματογραφική ταινία γυρισμένη το 1953(!) στο Άγιοv Όρος

Βυζαντινά Μελωδήματα - Αστέριος Δεβρελής

Θρασύβουλος Στανίτσας, Τα άγια Θεοφάνεια

 

Ζωνταντή ηχογράφηση από τον Ι.Ναό Αγίου Δημητρίου Αμπελοκήπων Αθήνα - 6 Ιανουαρίου 1967.

http://thriskeftika.blogspot.gr/2015/01/blog-post_47.html

Η ημέρα που πέρασε ψάλλοντας στην αιωνιότητα ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης…

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

 (Σκιάθος, 4 Μαρτίου 1851 - Σκιάθος, 3 Ιανουαρίου 1911)

ο Θεός να αναπαύει την ψυχή σου.

********************************************************************

Για τον θάνατό του…

Ο δε θάνατός του συνέβη ως εξής: Ησθένησε την 29ην Νοεμβρίου του 1910. Την τρίτην ημέραν της ασθενείας του ελιποθύμισε. Όταν δε συνήλθε, “Τι μου συνέβη;” είπε, “Δεν είναι τίποτε/ μια λιποθυμία μικρά” του είπον αι περιστοιχίζουσαι αυτόν τρεις αδελφαί του. “Τόσα έτη”, λέγει ο Αλέξανδρος, “εγώ δεν ελιποθύμισα/ δεν εννοείτε ότι αυτά είναι προοίμια του θανάτου μου; Φέρετε αμέσως τον παπά και μην αναβάλλετε”.

Εθρήνουν τότε αι αδελφαί του, ο δε Παπαδιαμάντης βλέπων αυτάς και συλλογιζόμενος ότι εάν αποθάνη δεν έχουσιν άλλον βοηθόν και συντηρητήν, ταις απέτεινε τους εξής παρηγόρους λόγους: “Έχω καλούς φίλους, οι οποίοι θα εκδώσουν τα έργα μου/ ησυχάσατε φιλόστόργές μου αδελφές”.

Μετ’ ολίγον κληθέντες ήλθον συγχρόνως και ο ιερεύς  και ο ιατρός. Ο Παπαδιαμάντης προ πάντων ήτο χριστιανός και χριστιανός ευσεβής, Μόλις λοιπόν είδε τον ιατρόν, είπε εις αυτόν/ “Τι θέλεις εσύ εδώ;” “Ήρθα να σε ιδώ” του λέγει ο ιατρός. “Να ησυχάσης” του λέγει ο ασθενής “εγώ θα κάμω πρώτα τα εκκλησιαστικά (δηλ. θα επικαλεσθώ την βοήθειαν του Θεού) και ύστερα ναρθής εσύ”.

- “Ήθελα να κάμω το παλληκάρι” έλεγε κατά το διάστημα της ασθενείας του “αλλά την έπαθα”. – “Άμα λείψω απ’ αυτόν τον κόσμον, τότε θα καταλάβουν πόσον χρήσιμος είμαι”, έλεγε κατά τας προ του θανάτου του ημέρας. Είχε σώας τα φρένας του μέχρι τέλους και επεθύμει να συγγράψη διήγημά τι.

Ο νους του μέχρι της τελευταίας του αναπνοής ήτο αφιερωμένος εις τον Θεόν. Μόνος του ολίγας ώρας πριν αποθάνη έστειλε να κληθή ο ιερεύς δια να κοινωνήση. “Ξεύρεις! μήπως αργότερα δεν καταπίνω!” έλεγε.

- Ήτο παραμονή του θανάτου του και ως τις ειρωνεία του ανηγγέλη η απονομή της παρασημοφορίας του δια του Σταυρού του Σωτήρος.

- Την εσπέραν της 2ας Ιανουαρίου, παραμονήν του θανάτου του, “Ανάψτε ένα κηρί”, είπε, “φέρτε μου ένα βιβλίο” (Σημ. δηλ. εκκλησιαστικόν βιβλίον). Το κηρίον ηνάφθη. Επρόκειτο δε να έλθη και το βιβλίον. Αλλά πάλιν αποκαμών ο Παπαδιαμάντης είπε/ “Αφήστε το βιβλίο/ απόψε θα ειπώ, όσα ενθυμούμαι απ’ όξω”. Και ήρχισε ψάλλων τρεμουλιαστά “Την χείρα σου την αψαμένην” (Σημ. Είναι τούτον τροπάριον εκ των Ωρών της παραμονής των Φώτων). Αυτό ήτο και το τελευταίον ψάλσιμον του Παπαδιαμάντη, διότι την ιδίαν νύκτα κατά  την 2αν μετά το μεσονύκτιον ώραν εξημέρωνε η 3η Ιανουαρίου παρέδωκεν την ψυχήν εις χείρας του Πλάστου.

                                                              (Απόσπ. επιστολής Γ.Ρήγα στον εκδότη Δικαίο,

                                                               Αλ. Παπαδ. ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ, σελ. 218-9,  “Δόμος)

(από το ημερολόγιο του 1998 (εκδόσεις Διάμετρος) στη σειρά “Συγγραφείς στο χρόνο”)

http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2015/01/blog-post_97.html

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ - «Κωνσταντίνος Πρίγγος» (Ανδρέας Λ. Παπανδρέου, 25/12/94)

ΚΑΝΟΝΙΟΝ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΕΤΟΥΣ 2015

http://athanasiosmytilinaios.blogspot.gr/2014/12/2015.html

Κωδωνοκρουσίες από τον Ιερό Ναό του Πρωτάτου, Καρυές Αγίου Όρους

Θρασύβουλος Στανίτσας - Ιδιόμελα Ωρών Χριστουγέννων 24-12-1959

Ο μελωδός Παρθένιος Μετεωρίτης

Ο Παρθένιος ο Μετεωρίτης υπήρξε μουσική προσωπικότητα της θεσσαλικής ψαλτικής παράδοσης και Ηγούμενος της Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Μεγάλου Μετεώρου. Σε μουσικούς κώδικες του 18ου αι. σημειώνεται το όνομά του ως: «μουσικωτάτου κυρ Παρθενίου του Μετεωρίτου εκ της πόλεως Τρίκκης και ηγουμένου της μονής Μετεώρου». Μουσικές συνθέσεις του διαδόθηκαν πρωτίστως στο Άγιον Όρος και αλλού. Τα μελουργήματά του θεωρούνται σπουδαίο απόκτημα της μεταβυζαντινής ψαλτικής.
http://www.pemptousia.gr/2014/12/parthenios-meteoritis/

Βυζαντινά μελωδήματα-Θρασύβουλος Παπανικολάου

Βυζαντινά Μελωδήματα-Παντελής Τερεζάκης

Ωδές Δωδεκαημέρου, Χορός «Άγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός» υπό Ζαχαρία Πασχαλίδη

Πρόκειται για Χριστουγεννιάτικη συναυλία του Σωματείου Ιεροψαλτών Θεσσαλονίκης «Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός» υπό την χοραρχία του μακαριστού Ζαχαρία Πασχαλίδη. Μονωδός είναι ο μακαριστός Αναστάσιος Παραστατίδης, πρόεδρος του σωματείου τα χρόνια εκείνα και πρωτοψάλτης του Ι. Ν. Τριών Ιεραρχών Θεσσαλονίκης, όπου έλαβε χώρα η συναυλία. Το video μεταδόθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό 4Ε σήμερα το μεσημέρι.

https://www.youtube.com/user/ybulbu/videos

ΓΙΑ ΤΗ ΨΑΛΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

     


"Ψαλτικές περιηγήσεις" ραδιοφωνική εκπομπή στην Πειραϊκή Εκκλησία 91,2 FM

Πατριαρχική ψαλτική παράδοση

Ο Άρχων Πρωτοψάλτης της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Λεωνίδας Αστέρης, δηλαδή ο Πρωτοψάλτης στον δεξιό χορό του πάνσεπτου Πατριαρχικού Ναού του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι, είναι ο εκφραστής και συνεχιστής ενός θεσμού και μιας ψαλτικής παράδοσης ισόχρονης με το θεσμό του Πατριαρχείου. Με την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως σημειώθηκαν σημαντικές αλλαγές και στους πατριαρχικούς χορούς ψαλτών. Αυτό που θα μείνει ασάλευτο είναι το λεγόμενο ύφος της μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας που διατηρείται δια ζώσης φωνής μέχρι σήμερα. Την παράδοση αυτή διακονεί ο Λεωνίδας Αστέρης με τη τέχνη του και το παράδειγμά του.

Ο Λεωνίδας Αστέρης γεννήθηκε στην πάλαι ποτέ μεγαλώνυμη Κοινότητα του Γαλατά Κωνσταντινουπόλεως το 1936, όπου και άρχισε την μουσική του σταδιοδρομία πεντάχρονος στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου ως Κανονάρχης. Μαθήτευσε παρά του καλλιφώνου και μύστου της παραδόσεως αειμνήστου Πρωτοψάλτου Παναγιώτου Κωνσταντινίδου. Δεκαετής και δεκατριετής προσελήφθη από τον Άρχοντα Λαμπαδάριο Θρασύβουλο Στανίτσα και από τον Άρχοντα πρωτοψάλτη Κωνσταντίνο Πρίγγο στον Πατριαρχικό Ναό. Ο Λεωνίδας Αστέρης είναι απόφοιτος του Ωδείου Λυρικής Σκηνής και Τέχνης και πρωταγωνιστής της Λυρικής Κωνσταντινουπόλεως από το 1969 μέχρι σήμερα. Ερμήνευσε πάμπολλα έργα του γερμανικού και ιταλικού ρεπερτορίου. Επίσης, σπούδασε στην Μοζάρτιον Σχολήν της πόλεως Σάλτσμπουργκ σε μεγάλους διδασκάλους του άσματος (Σράϊρερ, Ντίσκαου). Βραβεύθηκε σε διαγωνισμό με το Βραβείο Καρλ Ορφ με την προσωπικήν του συναυλία στον Ναό του Αγίου Βλασίου. Δίδαξε στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας το ζωτικό για τους ιεροψάλτας μάθημα, ορθοφωνία και τεχνική καλοφωνίας.

http://www.pemptousia.gr/2014/12/patriarchiki-psaltiki-paradosi/

Οι φίλοι από το Κονγκό που ψέλνουν ελληνικούς βυζαντινούς ύμνους (ΒΙΝΤΕΟ)

Κάνουν τον γύρο της Αφρικής, ψέλνοντας Βυζαντινούς Ύμνους στα ελληνικά. Δεν είναι Έλληνες, ούτε έχουν σχέση με την Ελλάδα. 

Είναι οι Κοσμάς Ιλούνγκα και Δημήτρης Μπούα, είναι Ορθόδοξοι από το Κονγκό και έμαθαν να διαβάζουν ελληνικά λόγω της αγάπης τους για την Βυζαντινή μουσική.

Δείτε τι δήλωσε ο Κοσμάς Ιλούνγκα στο New Greek TV, αλλά και τις ερμηνείες τους, που εντυπωσιάζουν.

«Κάποιοι όταν με βλέπουν και με ακούν λένε πως δεν μπορούν να πιστέψουν ότι ένας Αφρικανός ψέλνει Βυζαντινή μουσική. Κι όμως, εγώ αυτό κάνω. Ό,τι μου έδωσε την ευκαιρία ο Θεός να κάνω». Τα λόγια αυτά ανήκουν στον Κοσμά Ιλούνγκα (πλήρες όνομα: Κοσμά Τσαφού Ιλούνγκα), από την Δημοκρατία του Κονγκό, ο οποίος μας κίνησε το ενδιαφέρον, λόγω της δραστηριότητάς του στον τομέα της Βυζαντινής Μουσικής.

Ο Κοσμάς γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Κονγκό, από Ελληνορθόδοξους γονείς. Η εμπειρία του στην Ορθόδοξη Εκκλησία τον έκανε να αγαπήσει τους βυζαντινούς ύμνους και να τους κάνει αντικείμενο των σπουδών του για τρία ολόκληρα χρόνια. Σήμερα, σε συνεργασία με τον – επίσης Κονγκολέζο – συνάδελφό του Δημήτρη Μπούα, γυρίζουν την Αφρική και πραγματοποιούν συναυλίες, απευθυνόμενοι στις τοπικές Ορθόδοξες Κοινότητες. Οι συναυλίες αυτές περιλαμβάνουν ύμνους στα ελληνικά.

«Τον Δεκαπενταύγουστο πήγαμε στο Μπουρούντι και τον περασμένο Οκτώβριο στην Τανζανία, το Νταρ Ες Σαλάμ. Θα ήταν χαρά μου να κάνω συναυλίες και σε άλλες χώρες, εφόσον προσκληθώ», δηλώνει ο Κοσμάς στο New Greek TV.


agioritikovima.gr

Τα θαύματα του Αγίου Σπυρίδωνος που αναφέρονται στο Απολυτίκο του Αγίου.

Το απολυτίκιο του αγίου Σπυρίδωνος του θαυματουργού μας παρουσιάζει μέσα σε λίγες λέξεις σχεδόν ολόκληρη την ζωή και πολλά από τα θαύματα του Μεγάλου αυτού Αγίου.

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος α’. Τοῦ λίθου σφραγισθέντος.
Τῆς Συνόδου τῆς πρώτης ἀνεδείχθης ὑπέρμαχος, καὶ θαυματουργὸς θεοφόρε, Σπυρίδων Πατὴρ ἡμῶν· διὸ νεκρᾷ σὺ ἐν τάφῳ προσφωνεῖς, καὶ ὄφιν εἰς χρυσοῦν μετέβαλες· καὶ ἐν τῷ μέλπειν τὰς ἁγίας σου εὐχάς, Ἀγγέλους ἔσχες συλλειτουργούντάς σοι Ἱερώτατε.
Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ· δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι· δόξα τῷ ἐνεργούντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.



Α. «Της Συνόδου της πρώτης ανεδείχθης υπέρμαχος».

Σαν επίσκοπος, όπως είναι γνωστόν, είχε λάβει μέρος στην πρώτη Οικουμενική Σύνοδο που είχε συνέλθει στην Νίκαια της Μικράς Ασίας το 325 μ.Χ. Ήτο η μεγάλη εκείνη Σύνοδος που κατεδίκασε τον Άρειον ως αιρετικόν, γιατί διαλαλούσε ότι ο Χριστός μας ήταν κτίσμα και όχι Θεός. Έλεγε ότι ήτο ομοιούσιος τω Πατρί και όχι ομοούσιος. Μπήκε ένα γιώτα στη μέση, αλλά εκείνο το γιώτα έκαμε τον Θεόν κτίσμα. Οι θεοφόροι Πατέρες με πρώτον τον Μέγαν Αθανάσιο, απέδειξαν με επιχειρήματα παρμένα μέσα από την Αγίαν Γραφήν και τον ορθόν λόγον, ότι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ήτο και τέλειος Θεός. Ο Άγιος όμως Σπυρίδων έκανε και θαύμα μέσα στη μεγάλη πρώτη Οικουμενική Σύνοδο. Πήρε ένα κεραμίδι και το έσφιξε δυνατά, στην παλάμη του, στο χέρι του. Και ευθύς αμέσως από κάτω έτρεξε νερό, από πάνω ξεπήδησαν φλόγες, και στη χούφτα του παρέμεινε το χώμα. Μετά από αυτό το θαύμα, με αυτό το θαύμα μάλλον, δεν απέδειξε μόνον την ενότητα των δύο φύσεων στο πρόσωπον του Χριστού, αλλά και την ενότητα των τριών προσώπων, του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, στον Ένα Τριαδικόν Θεόν. Άρα ο Υιός και Λόγος του Θεού, που εγένετο σάρξ, δηλαδή άνθρωπος, και εσκήνωσεν εν ημίν, ήταν ομούσιος τω Πατρί. Της αυτής ουσίας με τον Πατέρα. Όχι όμοιος. Ομοούσιος. Έτσι ο βοσκός επίσκοπος της Κύπρου, αποστόμωσε τον περίφημο Άρειο που νόμιζε πως με τις φιλοσοφικές του θεωρίες θα μπορούσε να γκρεμίσει τον Χριστόν, από τον θρόνον της θεότητος.

Β. «Διό νεκρά συ εν τάφω προσφωνείς».

Αυτό αναφέρεται στο διάλογο που είχε με τη νεκρή θυγατέρα του.

Κάποτε ήρθε μία γυναίκα, και τον παρακαλούσε να της επιστρέψει πίσω κάτι πολύτιμο που το είχε δώσει στην κόρη του για να το φυλάξει. Όμως η μονάκριβη θυγατέρα του, η Ειρήνη είχε πεθάνει κι έτσι ο Άγιος δεν ήξερε που το είχε βάλλει η κόρη του. Πήγε λοιπόν ο Άγιος Σπυρίδων στον τάφο της κόρης του, και την ρώτησε που είχε κρυμμένο το ξένο αυτό πολύτιμο πράγμα; Και μέσα από τον τάφο μίλησε η Ειρηνούλα και είπε που το είχε κρύψει. Ο Άγιος πήγε, έψαξε, το βρήκε, και το επέστρεψε στη γυναίκα που το ζητούσε και το είχε ανάγκη. Ο Άγιος ξαναγύρισε στον τάφο της θυγατέρας του και αφού την ευχαρίστησε της είπε: «Κοιμήσου τώρα παιδί μου μέχρι της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου».

Γ. «Καί ὄφιν εἰς χρυσοῦν μετέβαλες».

Γνωρίζουμε από τον βίο του, ότι ήταν πολύ ελεήμων και φιλάνθρωπος. Μία φτωχή γυναίκα πήγε σ᾿ ένα πλούσιο και ζήτησε κάποια βοήθεια, μία εξυπηρέτηση. Να της δώσει λίγα χρήματα, για να ξεπεράσει το πρόβλημα, που αντιμετώπιζε και κατόπιν, όταν μπορούσε, θα του επέστρεφε το ποσόν. Με άλλα λόγια δεν ζήτησε ελεημοσύνη, αλλά δανικά.

Ο πλούσιος όμως αρνήθηκε να προσφέρει την βοήθειά του και η γυναίκα απευθύνθηκε στον άγιο Σπυρίδωνα.

Εκείνος πάντοτε φτωχός και πάντοτε με άδειες τις τσέπες, λόγω της συνεχούς ελεημοσύνης που έδινε, δεν είχε τίποτε να της δώσει. Δεν την απογοήτευσε όμως. Είναι πολύ κακό να ελπίζει κάποιος σε σένα, να στηρίζει τις ελπίδες του πάνω σου κι᾿ εσύ να αδιαφορείς, να μη καταλαβαίνεις, να μη θέλεις να βοηθήσεις.

Βγήκε έξω στα χωράφια και είδε ένα φίδι. Το σταύρωσε κι᾿ εκείνο κοκκάλωσε. Έγινε ολόκληρο χρυσό. Το πήρε και το έδωσε στη γυναίκα, για να κάνει την δουλειά της. Όταν εκείνη τακτοποίησε τις υποθέσεις της, έφερε το φίδι πίσω στον Άγιο. Το πήρε ο άγιος, το πήγε πίσω πάλι στα χωράφια, από εκεί που το πήρε. Το άφησε κάτω κι᾿ εκείνο ζωντάνεψε. Άντε τώρα να πας στο σπιτάκι σου και στα παιδιά σου.

Μας κάνει εντύπωση, γιατί πήρε φίδι και όχι κάτι άλλο, ένα κομμάτι ξύλο π.χ. που ήταν και πιο εύκολο να βρεί. Θέλησε με την κίνηση αυτή να μας δείξει, ότι η φιλαργυρία είναι φίδι, που πρέπει πολύ να προσέχουμε. Και όπως απομακρυνόμαστε από ένα φίδι, έτσι να αποφεύγουμε και την πλεονεξία

Δ. «Και εν τω μέλπειν τας αγίας σου ευχάς, Αγγέλους έσχες συλλειτουργούντας σε ιερότατε».

Μια Κυριακή ο Άγιος λειτουργούσε μόνος του. Όλο το εκκλησίασμα έψαλλε. Μετά το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα αμέτρητες αγγελικές φωνές άρχισαν να ψάλλουν. Οι πάντες βουβάθηκαν. Και από την έκπληξη, και από το θαυμασμό, και από το δέος, και από τον φόβο. Και όταν ο Άγιος Σπυρίδων είπε προς τον λαόν «Ειρήνη πάσι», άγγελοι και αρχάγγελοι, Σεραφείμ και Χερουβείμ, Θρόνοι, Κυριότητες, Εξουσίες, Δυνάμεις, όλες οι ουράνιες δυνάμεις, με μια φωνή απάντησαν: «Και τω Πνεύματί Σου».

Έτσι οι πιστοί εκκλησιαζόμενοι χριστιανοί, εκείνη την αξέχαστη Κυριακή, έζησαν την ουράνια λατρεία της θριαμβεύουσας Εκκλησίας να ενώνεται με την επί γης Στρατευομένη Εκκλησία. Τη μια Εκκλησία, με τον Έναν ποιμένα, τον Χριστό.



https://fdathanasiou.wordpress.com/2014/12/11/τα-θαύματα-του-αγίου-σπυρίδωνος-που-αν/

Παρουσίαση του Τόμου: «Κοινωνικά Παλαιών Διδασκάλων»

Με επιτυχία στέφθηκε η εκδήλωση που οργανώθηκε από την Ενωμένη Ρωμηοσύνη για την παρουσίαση του τόμου: «Κοινωνικά Παλαιών Διδασκάλων-Τόμος Α’», η οποία έλαβε χώρα χθες Κυριακή 7 Δεκεμβρίου στην αίθουσα του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Γρηγορίου Παλαμά Θεσσαλονίκης.

Ο ψαλτικός κόσμος και το φιλόμουσο κοινό αγκάλιασαν την πρώτη μουσική έκδοση της Ενωμένης Ρωμηοσύνης με την οποία εγκαινιάζεται μια νέα σειρά μουσικών εκδόσεων με γενικό τίτλο: «Μουσική Παράδοση». Η νέα έκδοση «Κοινωνικά Παλαιών Διδασκάλων» περιλαμβάνει ανέκδοτα μέλη Κοινωνικών μεγάλων δασκάλων της ψαλτικής. Η έκδοση βα­σί­στη­κε στον αυτό­γρα­φο κώ­δι­κα του Χουρ­μου­ζί­ου ΜΠΤ 705, που πε­ρι­έ­χει μέλη της Θεί­ας Λει­τουρ­γί­ας και σύμφωνα με τους εκδότες η ε­πι­λο­γή των Κοι­νω­νι­κών έγινε: «έτσι ώστε ο τόμος να είναι εύχρηστος, αλ­λά και να κα­λύ­πτη τις α­παι­τή­σεις ε­νὸς α­να­λο­γίου». Αξιοσημείωτο επίσης είναι ότι η γραμματο­σει­ρὰ που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε για την ψη­φι­α­κὴ δα­κτυ­λο­γρά­φη­ση των Κοι­νω­νι­κών έχει βασιστεί στον γρα­φι­κὸ χα­ρα­κτή­ρα του Χουρ­μου­ζί­ου, με ελα­φρὰ καλ­λι­γρα­φι­κή τάση.

Στο πρώτο μέρος της εκδήλωσης έγινε η παρουσίαση του τόμου από Πανεπιστημιακούς δασκάλους. Πρώτος των εισηγητών ήταν ο π. Σπυρίδων Αντωνίου, Επίκουρος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. με θέμα: «Η ψαλμώδηση του Κοινωνικού» και στην οποία αναφέρθηκε στην λειτουργική αταξία που παρατηρείται σήμερα κατά την ώρα του Κοινωνικού ύμνου και την αντικατάστασή του. Ο Επίκουρος καθηγητής της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Σχολής Βελλά Ιωάννης Λιάκος στην εισήγησή του με θέμα: «Οι μελοποιοί των Κοινωνικών του παρόντος τόμου», παρουσίασε το μελοποιητικό έργο μεγάλων βυζαντινών και μεταβυζαντινών συνθετών. Εν συνεχεία η Επίκουρη Καθηγήτρια του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Α.Π.Θ. Μαρία Αλεξάνδρου ανέπτυξε το θέμα: "Η Ψαλτική Παράδοση µέσα από την µεταρρύθµιση των Τριών ∆ιδασκάλων". Η φοιτήτρια του τμήματος Μουσικών Σπουδών του Α.Π.Θ. Αποστολία Γοργολίτσα έκλεισε των κύκλο των ομιλιών με το θέμα: «Σκέψεις για τη µορφή του Χουρµουζίου Χαρτοφύλακος». Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε στους παρευρισκομένους το μουσικοεκπαιδευτικό δρώµενο από την Ο­µάδα Παλαιογραφίας βυζαντινής μουσικής, του τµήµατος Μουσικών Σπουδών του Α.Π.Θ.με τίτλο:«Από την παλαιά στην νέα µέθοδο».

Το δεύτερο χορωδιακά σύνολα έψαλαν υποδειγματικά κοινωνικά μέλη του τόμου. Ο π. Νεκτάριος Πάρης επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και Πρωτοψάλτης της Πατριαρχικής Ɂεράς Μονής Βλατάδων Θεσσαλονίκης με το «Βυζαντινό σύστημα αδόντων» έψαλε το Κοινωνικό «Αἱνεῖτε τὸν Κύριον», σε μέλος Μπαλασίου ιερέως του νομοφύλακτος (ιζ’ αιών) και ήχο β΄. Ο Χορός Φοιτητών της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης: «Ιερά µελωδία» υπό την διεύθυνση π. Σπυρίδωνα Αντωνίου, έψαλε το κοινωνικό των Αποστόλων «Εἰς πάσαν τῆν γῆν» σε μελοποίηση Γεωργίου του Αργυροπούλου (ιε' αιών) και ήχο πλ.α’ . Στη συνέχεια ο Χορός: «Θεσσαλονικείς ‘Υµνωδοί» τον οποίο διευθύνει ο Ιωάννης Λιάκος, Πρωτοψάλτης του ιερού μητροπολιτικού ναού αγίου Γρηγορίου Παλαµά Θεσσαλονίκης απέδωσε το Κοινωνικό «Αἱνεῖτε τὸν Κύριον» σε μέλος Γεωργίου του Παναρέτου (ιδ’ αιών) και ήχο πλ.α’ . Την αυλαία του καλλιτεχνικού μέρους έκλεισε ο ψαλτικός χορός «Άγιος Ιωάννης ο ∆αµασκηνός» του Σύλλογου Ιεροψαλτών Θεσσαλονίκης, τον οποίο διηύθυνε ο Αχιλλέας Παππάς, Πρωτοψάλτης του ιερού ναού αγίου Ελευθερίου Σταυρουπόλεως και αντιπρόεδρος του Συλλόγου, με το Κοινωνικό «Εξηγέρθη ὡς ὁ ὑπνῶν Κύριος..» Ɂωάννου του Κλαδά σε ήχο α΄, (ιδ´ αιών).

Η έκδοση των Κοινωνικών αποτελεί ένα πρώτο βήμα στην προσέγγιση α­νέκ­δοτων μα­θη­μά­των της γραπτής χει­ρόγραφης παράδοσης και ανοίγει έναν νέο ορί­ζον­τα στη μελέτη της βυζαντινής μουσικής. Ευχόμαστε να αποτελέσει ένα σημαντικό και χρήσιμο βοήθημα των ιεροψαλτών οι οποίοι είναι και οι βασικοί αποδέκτες του Τόμου.

http://www.pemptousia.gr/2014/12/parousiasi-tou-tomou-kinonika-paleon-didaskalon/

ΔΟΞΑΣΤΙΚΟ ΑΙΝΩΝ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΑΝΙΤΣΑΣ

Δόξα… Ἦχος πλ. α”

Σαλπίσωμεν ἐν σάλπιγγι ᾀσμάτων, σκιρτήσωμεν ἑόρτια, καὶ χορεύσωμεν ἀγαλλόμενοι, τῇ ἐτησίῳ πανηγύρει τοῦ θεοφόρου Πατρός· Βασιλεῖς καὶ Ἄρχοντες συντρεχέτωσαν, καὶτὸν δι” ὀνείρου φρικτῆς ἐπιστασίας, Βασιλέα πείθοντα, ἀναιτίους κρατουμένους τρεῖς, ἀπολῦσαι στρατηλάτας, ἀνυμνείτωσαν. Ποιμένες καὶ Διδάσκαλοι, τόν τοῦ καλοῦ Ποιμένος, ὁμόζηλον Ποιμένα, συνελθόντες εὐφημήσωμεν. οἱ ἐν νόσοις τὸν ἰατρόν, οἱ ἐν κινδύνοις τὸν ῥύστην, οἱ ἁμαρτωλοὶ τὸν προστάτην, οἱ πένητες τὸν θησαυρόν, οἱ ἐν θλίψεσι τὴν παραμυθίαν· τὸν συνοδίτην οἱ ὁδοιπόροι, οἱ ἐν θαλάσσῃ τὸν κυβερνήτην, οἱ πάντες τὸν πανταχοῦ θερμῶς προφθάνοντα, μέγιστον Ἱεράρχην, ἐγκωμιάζοντες οὕτως εἴπωμεν· Πανάγιε Νικόλαε, πρόφθασον, ἐξελοῦ ἡμᾶς τῆς ἐνεστώσης ἀνάγκης, καὶ σῶσον τὴν ποίμνην σου ταῖς ἱκεσίαις σου.

https://agioskosmasoaitolos.wordpress.com/2014/12/05/σαλπίσωμεν-ἐν-σάλπιγγι-ᾀσμάτων-δο-2/

Προσκύνημα στον ιστορικό ιερό ναό Αγίας Αικατερίνης Θεσσαλονίκης

Την μνήμη της πανσόφου Αγίας Αικατερίνης εόρτασε ο ομώνυμος ιερός ναός της Άνω Πόλεως Θεσσαλονίκης, χοροστατούντος του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ.κ. Ανθίμου. Αφ΄ εσπέρας τελέστηκε η ακολουθία του Εσπερινού κατά τη διάρκεια του οποίου ακούστηκαν τα περίφημα τροπάρια της εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου για την απόδοση της και το πρωί κορυφώθηκαν οι λατρευτικές εκδηλώσεις με την αρχιερατική Θεία Λειτουργία. Στους χορούς των ψαλτών προΐστατο ο Άρχων Ά Δομέστικος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Μιλτιάδης Παπάς, ο οποίος απέδωσε κατά το πατριαρχικό ύφος τα ψαλτέα μέλη.

Συγκίνηση προκαλεί ο περικαλλής ναός της Αγίας Αικατερίνης με την αρχιτεκτονική-μορφολογική του δομή και τις σωζώμενες τοιχογραφίες του εσωτερικού του, που είχαν σοβατιστεί από τους Τούρκους όταν μετέτρεψαν το ναό σε μουσουλμανικό τέμενος (τζαμί) με το όνομα “Γιακούπ-πασά τζαμί”. Η Αγία Αικατερίνη είναι κτίσμα του 13ου αιώνα, έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τον ναό των Αγίων Αποστόλων Θεσσαλονίκης ο οποίος είναι κτίσμα του 14ου αιώνα. Από το γεγονός αυτό οι ερευνητές εξάγουν το συμπέρασμα πως η ύπαρξη των μνημείων αυτών με κοινά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά αποδεικνύει ότι από τον 11ο και ως το 14ο αιώνα στη Θεσσαλονίκη υπήρχαν ντόπιοι έμπειροι τεχνίτες για την ανέγερση ναών, οι οποίοι κληροδότησαν την τέχνη τους και στους επόμενους τεχνίτες της τουρκοκρατίας.

Ο ναός της Αγίας Αικατερίνης αν και κρυμμένος ανάμεσα στις πολυκατοικίες αποτελεί βυζαντινή αρχιτεκτονική κληρονομιά για την πόλη της Θεσσαλονίκης και σημείο της διαχρονικής λατρευτικής ζωής της Άνω Πόλεως.

Στιγμές από τον πανηγυρικό εσπερινό:

http://www.pemptousia.gr/2014/11/proskinima-ston-istoriko-iero-nao-agias-ekaterinis-thessalonikis/