ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟ

Γιατί ψέλνουμε το Μεγάλο Κανόνα;

 "Ψυχή μου, ψυχή μου, ανάστα, τι καθεύδεις το τέλος εγγίζει και μέλλεις θορυβείσθαι ανάνηψον ούν, ίνα φείσηταί σου Χριστός ο Θεός, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών"

Στις ενορίες ο Μεγάλος Κανόνας ψάλλεται ανεξαρτήτως από τον Όρθρο, το εσπέρας της Τετάρτης της πέμπτης εβδομάδος των Νηστειών. Αναγινώσκομεν αρχικώς το Μικρόν Απόδειπνον και αμέσως μετά αρχόμεθα ψάλλοντες τον Μέγαν Κανόνα μετά στίχου εις έκαστον τροπάριον· «Ελέησόν με, ο Θεός, ελέησόν με ».

Ο Μέγας Κανών, που συνέθεσε ο άγιος Ανδρέας ο Ιεροσολυμίτης, αρχιεπίσκοπος Κρήτης, είναι ένας από τους πιο υπέροχους ύμνους της Εκκλησίας μας, είναι ύμνος βαθιάς συντριβής και συγκλονιστικής μετανοίας, ο οποίος ψάλλεται τμηματικά τις τέσσερις πρώτες ημέρες της Καθαρής Εβδομάδας και ολόκληρος την Πέμπτη της Ε´ εβδομάδας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Ο άγιος Ανδρέας, αρχιεπίσκοπος Κρήτης, συνθέτοντας τον Μεγάλο Κανόνα, αποβλέπει στο να φέρει τον άνθρωπο σε συναίσθηση της αμαρτωλότητάς του και να τον οδηγήσει μέσα από την μετάνοια κοντά στον Θεό. Το έργο και ο σκοπός του Μεγάλου Κανόνα είναι να ξεσκεπάσει την αμαρτία και έτσι να μας οδηγήσει στη μετάνοια. Η αποκάλυψη αυτή, δεν γίνεται με ορισμούς και απαριθμήσεις, αλλά με μία βαθειά ενατένιση στη μεγάλη βιβλική ιστορία, που είναι η ίδια η ιστορία της αμαρτίας, της μετάνοιας και της συγγνώμης.

Καταλαβαίνουμε ότι αμαρτία είναι, πρώτα απ’ όλα, η άρνηση ότι η ζωή είναι προσφορά ή θυσία στον Θεό, με άλλα λόγια δηλαδή, η άρνηση ότι η ζωή έχει θεϊκό προσανατολισμό, ότι η αμαρτία, επομένως, είναι από τις ρίζες της, η παρέκκλιση της αγάπης μας από τον τελικό σκοπό της.

Ο κάθε χριστιανός, συναισθανόμενος το βάρος της αμαρτίας·, κατανοεί τις τραγικές συνέπειες της αποστασίας από τον Πανάγαθο Θεό, μετανοεί, ξεσπά σε θρήνο γοερό, έναν θρήνο όμως που σώζει, έναν θρήνο που επαναφέρει την ανθρώπινη ύπαρξη κοντά στον Θεό.

Μέσα σε αυτήν την κατανυκτική περιόδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής ο Μεγάλος Κανόνας προσφέρει ένα συγκλονιστικό βίωμα. Ψάλλεται εκ του στόματος του κάθε πιστού σαν αφυπνιστικός σεισμός, σαν αποστροφή στην κοιμωμένη και ραθυμούσα ψυχή του.

π.Ιωάννης Σουρλίγγας

http://www.pemptousia.gr/2016/04/giati-pselnoume-to-megalo-kanona/





https://www.youtube.com/watch?v=S4U7g9ECDCU 

Ιστορία του Τυπικού της Εκκλησίας της Ελλάδος

Ο Θεολόγος-Τυπικολόγος Διονύσιος Ανατολικιώτης μιλάει για την ιστορία και τη λειτουργική χρήση των Διπτύχων του Τυπικού της Εκκλησίας της Ελλάδος.

http://www.pemptousia.gr/video/istoria-tou-tipikou-tis-ekklisias-tis-ellados/

ΚΑΝΟΝΙΟΝ ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΕΤΟΥΣ 2016

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΟΝ ΤΟΥ 2016 : ΕΔΩ

http://athanasiosmytilinaios.blogspot.gr/2015/12/2016.html

ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΠΑΠΠΑΣ - ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ (ΚΥΠΡΟΣ 20-2-2016)

ΚΑΝΟΝΙΟΝ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΕΤΟΥΣ 2015

http://athanasiosmytilinaios.blogspot.gr/2014/12/2015.html

ΓΙΑ ΤΗ ΨΑΛΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

     


"Ψαλτικές περιηγήσεις" ραδιοφωνική εκπομπή στην Πειραϊκή Εκκλησία 91,2 FM

Γιατί θυμιάζουν οι μοναχοί στις ακολουθίες;

Στην ακολουθία του Όρθρου ψάλλεται ο Πολυέλαιος «Δούλοι Κύριον» έρρυθμα για να ταιριάζει η ψαλμωδία με την κίνηση του κατζίου, του θυμιατού με το οποίο θυμιάζουν οι μοναχοί που έχουν το διακόνημα του εκκλησιαστικού.

Το κατζίο είναι φορητό και χρησιμοποιείται στις λατρευτικές συνάξεις εντός του ναού, όταν ψάλλονται ύμνοι από την Παλαιά Διαθήκη ή αναγινώσκονται οι Μεγάλες Ώρες. Είναι μεταλλικό με μακριά χειρολαβή και κουδούνια, τα οποία συμβολίζουν τα βήματα του Θεού στον Παράδεισο και προτρέπουν τους μοναχούς σε εγρήγορση: ”Και άκουσαν τη φωνή του Κυρίου του Θεού, να περπατάει στον παράδεισο προς το δειλινό” (Παλαιά Διαθήκη Γένεση Κεφ. 3, Στίχος 8.)

 Όταν οι εκκλησιαστικοί θυμιάζουν με το κατζίο φέρουν στον ώμο τους ένα τετράγωνο ύφασμα που λέγεται ”αήρ” συνήθως είναι χρυσοποίκιλτο και δηλώνει το αγγελικό τάγμα που εξέπεσε από τη πατρώα δόξα και που αντικαταστάθηκε από τους μοναχούς. Ο εκκλησιαστικός λοιπόν κρατά το κατζίο με το ”χειρομανδήλιον”, το οποίο είναι μικρότερο από τον ”αέρα”. Ο συμβολισμός του απορρέει από την απάντηση του Αναστημένου Κυρίου ”μη μου άπτου” (μην με αγγίζεις), στην Μαρία την μυροφόρο, όταν αυτή από την χαρά της ήθελε να Τον αγγίξει. (Κατά Ιωάννη Κεφ. 20, Στίχος 17.)

Επειδή το θυμιατήριο συμβολίζει τις δύο φύσεις, ανθρώπινη και θεϊκή, και τις τρεις υποστάσεις Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα  και επειδή ο εκκλησιαστικός δεν έχει ιεροσύνη, πιάνει το κατζίο με το ”χειρομάνδηλο” από ευλάβεια και σεμνότητα.

pemptousia.gr

«ΨΑΛΤΙΚΟΝ ΤΥΠΙΚΟΝ»

Το νέο πόνημα του Άρχοντος Διδασκάλου του Ψαλτήρος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Ιωάννου Δαμαρλάκη, με τίτλο «Ψαλτικόν Τυπικόν».
Εκδόσεις: «Η Κατ΄ Ανατολάς Πύλη», τηλ/φαξ: 2310-946677, κιν.: 6974.483.588,
e-mail: ikatanatolaspili@gmail.com

http://ikoukouzelis.com/archives/4412